Bij Gespecialiseerd Onderwijs Hoogeveen (GOH) begonnen de collega’s dit schooljaar energiek. Geen informatiestroom, maar een dynamische startmarkt waarin ontmoeten en actief leren centraal stonden. We spreken met coördinator Charlotte Hoekstra, orthopedagoog Antje Kortstra en intern begeleider Mathilde Leerdam over deze vernieuwde startdag.
Samen naar één GOH
‘Onze school heeft nu nog twee locaties in Hoogeveen maar in de toekomst, als de nieuwbouw klaar is, werken we met elkaar onder één dak. Een aantal collega’s werkt nu soms al op beide locaties, expertise wordt gedeeld en functies zoals die van intern begeleider en orthopedagoog en ook het MT worden steeds meer gezamenlijk ingericht. De verbinding tussen collega’s is voor ons essentieel,’ vertelt Charlotte. ‘Het ligt dan ook voor de hand dat we nu al samen optrekken en elkaar ontmoeten en dat we informatie gezamenlijk aanbieden,’ vult Mathilde aan. ‘Deze startdag was echt een mooie manier om daarin een stap te zetten.’
Van verplicht nummer naar interactie
Het idee voor de gezamenlijke startmarkt ontstond tijdens een heidag waarin de collega’s het over het EDI-model hadden. Antje: ‘Daaruit weten we: het brein kan maar een beperkte hoeveelheid informatie verwerken en we constateerden dat we eigenlijk veel informatie zenden. De vraag is maar of dat beklijft.’ Antje: ‘Elk jaar starten we met vaststellen van protocollen, bijvoorbeeld voor medisch handelen, antipestprotocol en time in/time out. Hoewel het heel nuttig is om dat met elkaar door te nemen, voelt het ook als een verplicht nummer en een berg aan informatie in één keer. Dit jaar hebben we dit interactief opgepakt door een quiz en opzoekvragen maar ook door in de praktijk te oefenen met de incidentenregistratie in Parnassys bijvoorbeeld. Je ziet gelijk dat informatie op die manier goed blijft hangen.’
Op pad voor informatie
Na deze gezamenlijke sessie bezochten de collega’s de informatiemarkt. Enkele collega’s presenteerden in verschillende ruimtes iets over thema’s als PBS en burgerschap, rekenen, taal en leren, Zoomies, time-in en de ondersteuning door logopedie en jeugdprofessionals. Geen lange presentaties, maar collega’s die in groepjes langs de ‘stands’ gingen en actief deelnamen. ‘In elk lokaal gebeurde iets,’ legt Mathilde uit. ‘Soms kreeg je een mini-les, soms ging je in gesprek of voerde je een opdracht uit. Zo bleef het afwisselend én inhoudelijk sterk.’ Antje vult aan: ‘Het mooie was dat jezelf je informatie ophaalde. Dat past ook bij onze professionele cultuur; niet afwachten, maar actief deelnemen en verantwoordelijkheid nemen.’ Aan het eind van de ochtend had iedereen een gevulde klassenmap: een praktische bundel met alle belangrijke informatie en tools voor het nieuwe schooljaar.
De reacties van collega’s waren enthousiast. ‘We hoorden terug dat het een leuke, energieke manier was om samen te starten,’ vertelt Charlotte. ‘Je kreeg de informatie die je nodig hebt, zonder dat het te zwaar werd. En het was ook gelijk leuk binnenkomen ’s ochtends: in een levendige sfeer, met reuring en contact. Dat geeft gelijk energie!’
Allemaal dezelfde taal spreken
De aanpak van de startdag sluit naadloos aan bij de ‘Gouden Weken’ voor leerlingen. ‘Als je als team duidelijk hebt waar je naartoe werkt en welke afspraken er zijn, straal je dat uit naar je klas,’ zegt Mathilde. In de eerste weken na de zomervakantie, de Gouden Weken, is er veel aandacht voor groepsvorming en routines, gedragsverwachtingen, oefenen van afspraken en werken in circuitjes om structuur en zelfstandigheid te versterken. Charlotte: ‘Door de startdag weet je wat er van je verwacht wordt en hoe we met elkaar op school werken. Dat zie je dagelijks terug in de klassen.’ Mathilde voegt nog toe: ‘Je hoort dezelfde taal in de hele school, dat zorgt voor rust en veiligheid.’ De startmarkt was een experiment, wat je noemt een geslaagd experiment. Antje sluit af: ‘Heel veel ging goed, sommige dingen zijn voor verbetering vatbaar. We zijn een lerende organisatie dus we gaan het evalueren en verder finetunen want een gouden start is het halve werk!’
Tekst en foto: Vera Duiker