RENNer aan het woord: Anton Koridon

Nog een paar weken en dan gaat Anton Koridon na een loopbaan van bijna 45 jaar met pensioen. Hij rondt nu zijn werkzaamheden binnen RENN4 af, waar hij in 2015 begon als provinciedirecteur Groningen. Na bijna zeven jaar in die functie werd hij programmaleider strategisch beleid en daarnaast heeft hij zich de afgelopen twee jaar onder andere ingezet voor de Opleidingsschool Gespecialiseerd Onderwijs. Anton blikt terug en geeft zijn kijk op onderwijs.

Collega’s noemen zijn werkwijze grondig en hij wordt gezien als kritisch, stabiel, beschouwend, reflectief en filosofisch. Met name dat laatste woord komt steeds terug. Filosofie is voor Anton de rode draad in zijn werk. Hij zegt: ‘In het onderwijs meten we op allerlei manieren hoe het met een leerling gaat. Begrijp me niet verkeerd; meten moet, goede data zijn belangrijk. Maar we mogen niet te makkelijk afgaan op meetinstrumenten en data en doen alsof we dan weten wat goed is voor een leerling. We moeten verder kijken, altijd! Hoe een kind het doet op school hangt van zoveel meer af. De andere factoren waar een kind mee te maken heeft, maar die we niet meten, zijn minstens zo belangrijk. Waar het echt om gaat, blijft vaak ongrijpbaar. En daarom moet je als leerkracht altijd verder kijken en zelf nadenken!’

Ongrijpbaar
In zijn laatste maanden bij RENN4 begeleidt Anton een aantal van onze schooldirecteuren in het her-registratietraject. Daarin adviseert hij de collega’s ook het boek Goed onderwijs en de cultuur van het meten van Gert Biesta, om ze aan te zetten na te denken over vragen als: wat meten we nou eigenlijk als we leerlingen testen? De intelligentie van de leerling? De kwaliteiten van de leerkracht? Het aantal uren onderwijs? Anton: ‘Methodes zijn evidence-based, medewerkers niet. Als je onderzoek doet naar wat een leerkracht een goede leerkracht maakt, valt dat nauwelijks te achterhalen. Het gaat om de chemie tussen de leerkracht en de klas. Het gaat om talent, betrokkenheid, didactiek en pedagogisch tactvol handelen. Die combinatie en niet één van die dingen. Het is ongrijpbaar.’

Niet erg om eigenwijs te zijn
RENN4 was geen onbekende organisatie voor Anton toen hij hier bijna 10 jaar geleden aan de slag ging. Hij werkte onder andere als locatiedirecteur op een Pabo, als bestuurder in een Overijsselse schoolvereniging en binnen het Samenwerkingsverband en OPDC Emmen. In zijn tijd als clustermanager ambulante zorg van Yorneo werkte hij ook samen met verschillende scholen, waaronder een aantal van RENN4. Anton: ‘De verdergaande samenwerking tussen zorg en onderwijs, is een hele goede ontwikkeling. En dat onze scholen steeds meer samenwerken met het regulier onderwijs ook. Anton complimenteert het huidige College van Bestuur en ook voormalig bestuursvoorzitter Leendert de Boom voor hun inzet in die samenwerkingen. Anton: ’Ik weet als geen ander dat dit soort samenwerkingen moeilijk en complex kunnen zijn. Steeds weer scherp zijn op de vraag: wat zijn de kerntaken van onderwijs? En als je het daarover eens bent, wat is dan belangrijk voor het kind? En dan bedoel ik niet alleen onderwijskundig. Welke partijen spelen nog meer een rol, hoe overleg je met elkaar en hoe kom je samen tot iets? Het is niet erg om af en toe eigenwijs te zijn, als je er maar van overtuigd bent dat je het niet alleen kunt. We zijn allemaal afhankelijk van elkaar.’

Onderwijs doe je niet alleen!
Die laatste opmerking sluit aan bij de volharding en inzet die Anton liet zien bij de oprichting van de Opleidingsschool Gespecialiseerd Onderwijs (GO!). Hierin werken de lerarenopleidingen primair onderwijs van NHL Stenden en Hanzehogeschool ism de RuG samen met RENN4, SCSOG en SO Fryslân gezamenlijk aan het opleiden van leerkrachten voor het gespecialiseerd onderwijs. Concreet betekent het dat op termijn 40% van de opleidingstijd van studenten ín de scholen plaatsvindt. Dat is een positieve ontwikkeling voor de studenten maar ook voor de zittende collega’s in de scholen. Anton licht toe: ‘Studenten leren in de context en de collega’s kunnen met ‘vers bloed’ in de school nieuwe ideeën opdoen. Binnen de opleidingen wordt ook steeds meer gekeken naar de rol van leerkracht in samenwerking met orthopedagogen, intern begeleiders en onderwijsassistenten. Die ontwikkeling juich ik toe. Je kunt de deur van je klas niet dichtdoen en alles in je eentje oplossen. Dat geldt overigens niet alleen op scholen maar ook voor de lerarenopleidingen. Echt, onderwijs doe je niet alleen!’

De wereld bij kinderen brengen
Op de vraag hoe in de ideale wereld het onderwijs eruit zou zien, noemt Anton onderwijs vanuit een groep als basis. ‘Natuurlijk is het belangrijk individuele talenten te ontwikkelen maar ieder kind moet toegerust zijn met een stevige set aan basisvaardigheden voor de rest van z’n leven. Heel simpel: als je in de supermarkt de tekst op een etiket niet begrijpt, weet je ook niet wat gezonde voeding is. Kinderen hebben leerkrachten nodig die boven de stof staan, met een bepaald mens- en maatschappijbeeld. Wereldwijze mensen die nieuwsgierig zijn naar wat om hen heen gebeurt, daar wordt het onderwijs beter van. Die leerkrachten brengen kinderen in de wereld en de wereld bij kinderen.’ 

Terug naar nieuws